Multilingual Folk Tale Database


Κόραξ καὶ ἀλώπηξ (Αἴσωπος)

Vulpis et Corvus De kraai en de vos
Phaedrus unknown author
Latin Dutch

Quae se laudari gaudent uerbis subdolis,
serae dant poenas turpi paenitentia.
Cum de fenestra coruus raptum caseum
comesse uellet, celsa residens arbore,
uulpes inuidit, deinde sic coepit loqui:
'O qui tuarum, corue, pinnarum est nitor!
Quantum decoris corpore et uultu geris!
Si uocem haberes, nulla prior ales foret'.
At ille, dum etiam uocem uult ostendere,
lato ore emisit caseum; quem celeriter
dolosa uulpes auidis rapuit dentibus.
Tum demum ingemuit corui deceptus stupor.

Een kraai zat in de boom met een stukje vlees in zijn bek dat hij had gestolen. Een vos die hem zag nam zich voor het vlees te bemachtigen. Hij stond onder de boom en begon de kraai te vertellen wat een mooie grote vogel hij was. Hij zou de koning moeten zijn van de vogels zei de vos, en hij zou zeker koning worden wanneer hij ook een stem zou hebben. De kraai was zo gretig om aan te tonen dat hij een stem had, dat hij het vlees liet vallen, en kraaide voor alles dat hij waard was. De vos rende er op af, greep het vlees en zei hem: “Als je hersens had kunnen combineren met je andere kwaliteiten dan zou je een ideale koning kunnen zijn.”



Change: Change: