Multilingual Folk Tale Database


Κόραξ καὶ ἀλώπηξ (Αἴσωπος)

Врана и лисица De kraai en de vos
Петко Славейков unknown author
Bulgarian Dutch

Една врана грабнала месо и кацнала на някое дърво да го яде. Лисицата я видяла и като се наумила на и отърве месото, дошла под дървото, наченала да я хвали, че е хубава и напета, и думала, че е прилична да бъде царица на хвърковатите и лесно може да стане това, ако че (не) има глас. Враната, като чула това, пуснала месото и заграцала нависоко. А лисицата тогази се завтекла, грабнала месото и рекла: „О, врано, ако че имаше ум, не ти трябваше царство.“

Не трябва да ся уповаваме на ласкателите.

Een kraai zat in de boom met een stukje vlees in zijn bek dat hij had gestolen. Een vos die hem zag nam zich voor het vlees te bemachtigen. Hij stond onder de boom en begon de kraai te vertellen wat een mooie grote vogel hij was. Hij zou de koning moeten zijn van de vogels zei de vos, en hij zou zeker koning worden wanneer hij ook een stem zou hebben. De kraai was zo gretig om aan te tonen dat hij een stem had, dat hij het vlees liet vallen, en kraaide voor alles dat hij waard was. De vos rende er op af, greep het vlees en zei hem: “Als je hersens had kunnen combineren met je andere kwaliteiten dan zou je een ideale koning kunnen zijn.”



Change: Change: