Multilingual Folk Tale Database


Κόραξ καὶ ἀλώπηξ (Αἴσωπος)

El gahu i la zorra Azeria eta erroia
unknown author unknown author
Extremaduran Basque

Un gahu iba agarrau un cachinu calni i hue a aposalsi encima dun arbu.

Una zorra lo vió i estuviendu deseandu d’alampal la calni el gahu, vinu hunta él i esmiençó a adulalu, palrandu e la su fegura pulia i la su prehéncia; amás, añió que dengún algotru era mehol que él pa sel el rei de los páharus i que, sin dua sedrielo, si siquiá tuviera una mihina vozi!

El gahu, pa prebal a la zorra que él tinia una mu güena vozi, ehó cael la calni pa grasnal con tolas sus huerças.

Altonci la zorra s’abançaló i agarró la calni:

“Oh gahu”, ihu ella, “si tuvieras celebru itó, na te apararie pa reinal sobri los animalis!”

Cuandu t’adulin, ves con cudiau colos tus bienis.

Egun batean erroi bat arbola baten gainean zegoen eta gazta-zati goxo bat zuen mokoan.

Bat-batean azeri bat agertu zen eta, gazta ikusi ondoren, oso azkar erroiari esan zion: “ Egun on, erroia! Zein polita zaren! Bai polit abesten duzula!

Oso pozik, erroia abesten hasi zen eta orduan gazta lurrera erori zitzaion. Momentu hartan, azeriak gazta hartu zuen eta joan egin zen.

Erroiak oso haserre zin egin zuen: “ Hemendik aurrera ez dut inoiz abestuko”.



Change: Change: