Multilingual Folk Tale Database


Canis Fidelis (Phaedrus)

I dief ende I honde The Faithful House-dog
Esopet C. Smart
Middle Dutch English

Een dief boet I honde broet.
Die hont sprac; ‘in hebs ghenen noet;
Men geeft mi,’ seegt hi, ‘broets ghenoech;
Du bids mi om dijn ghevoech;
Du hads wel gerne dus ghestolen
Mijns heren goet, dat mi es bevolen,
Lietic minen here aldus ontgoeden,
Wat soudic doen. Soutstu mi voeden?
Neen du niet. Nu vlie! nu vlie!
Dune vlies, ic wroeghe die,
Ic basse, ic make selc gheluut,
Dat mijn here comet uut.’
Die hont en slacht niet den riesen,
Die om I luttel al verliesen,
Die om I cort delijt verburen
Dat ewelijc sal gheduren.

A Man that's gen'rous all at once
May dupe a novice or a dunce;
But to no purpose are the snares
He for the knowing ones prepares.
When late at night a felon tried
To bribe a Dog with food, he cried,
"What ho ! do you attempt to stop
The mouth of him that guards the shop?
You're mightily mistaken, sir,
For this strange kindness is a spur,
To make me double all my din,
Lest such a scoundrel should come in."



Change: Change: