Multilingual Folk Tale Database


Le Corbeau et le Renard (Jean de La Fontaine)

Eùl carbô èt l’ èrnârd De raaf en de vos
unknown author unknown author
Picard Dutch

Eùl méte carbô, su in-n-arbe bieu pèrcheu
Tënwat dés s’ gros bèc in froumâje.
Eùl méte èrnârd, pa ç’ flér-là ratireu,
Ii a t’nu quasi té ramiâje :
" Éh, bonjoû, Mossieu du Carbô.
Quô ç’ quë vos ètes joli ! Èt qu’ vos m’ aveuz l’ ér biô !
Sans minti, sèz, si vo parlâje
Eùt à l’ av’nant dë vo pleumâje,
Vos ètes eùl fin pus biô dès ciuns qui vit’të chi. "
Vlà no carbô binése come on n’ d’ a gneu l’ idée;
Pou moutreu s’ vwa, sans fé d’ chichi
Il oûve eùs bèc tout grand, èt lèye kè.i s’ vanée.
L’ èrnârd, bieu seûr, eùl prét èt dit : " Eùm bon mossieu,
Apèrdeuz qu’ in-n-avissieû
Vit toudis su l’ conte du ciun qui l’ acoute.
Poûr mi, l’ lëçon vôt bieu in froumâje, j’ n ‘ é gneu d’ doute. "
Eùl carbô, onteûs, mô contét,
A jureu n’ mîlète târd qu’ on l’ ârwat pus jamés.

Meester raaf zat in een eikenboom.
Hij klemde in zijn bek een heerlijk brokje kaas uit Gouda.
Meester vos, gelokt door deze droom
Van geur, keek op en sprak: "Doctor honoris causa,
U met uw wijs en alziend oog
En met uw glanzend zwarte toog,
Als ook uw stemorgaan zo mooi is als uw veren
dan moet toch ieder dier u als een feniks eren!"
Meester raaf, ontroerd door zoveel eer,
Wipte van tak tot tak en boog zich wat naar voren,
Keek toen trots over zijn snavel neer
Op meester vos en om zijn stem te laten horen
Gaapte hij met zijn bek héél wijd.
Maar ja, de kaas was hij toen kwijt.
Hij hapte er nog naar, keek treurig naar beneden.
De vos pakte zijn prooi en fleemde toen tevreden:
"Denk eraan, mijn waarde heer,
Elke vleier schenkt zijn eer
Aan door 't lot verwende vrinden
Die zichzelf belangrijk vinden.
Deze wijze les, helaas,
Kost u wel dit brokje kaas!"
En kraste toen wat laat: "Mij zul je niet meer pakken!"



Change: Change: