Multilingual Folk Tale Database


Le Corbeau et le Renard (Jean de La Fontaine)

Kruk i lis De raaf en de vos
unknown author unknown author
Polish Dutch

W cichym borze rośnie buk,
a na buku siedzi kruk,
kawał sera trzyma w dziobie.
„Zjeść go zaraz”? – myśli sobie -
czy go raczej jutro zjeść?
Zjem natychmiast, pal go sześć!”

Wtórne lis przechodził drogą.
W bajkach lisy mówić mogą,
toteż lis powiedział tak:
„Rety! cóż za piękny ptak!

Jaki dziób i – jakie pióra,
co za oko… a figura:
Niczym gil i niczym kos.
Powiedz, czy masz także głos?
Bo kto śliczne pióra miewa,
ten na pewno ślicznie śpiewa.
Kruku, z ciekawości mrę -
zanuć piosnkę albo dwie!”

Już czujecie, że oszuka
Chytry lis próżnego kruka,
że chce bratka wziąć na lep…
Ale kruk ma tępy łeb;
Już do śpiewu dziób otwiera
i wypuszcza kawał sera.
Łapie go i szydzi lis:
„Proszę jeszcze coś na bis!”
Z naszej bajki ta nauka,
że nie sztuka okpić kruka.
I czy na tym koniec?
Nie. Bo i lis oszukał się:
choć był szelma bardzo kuty,
nie czuł, że to ser zatruty,
więc go zjadł i zaraz zdechł!
A kruk w śmiech!

Meester raaf zat in een eikenboom.
Hij klemde in zijn bek een heerlijk brokje kaas uit Gouda.
Meester vos, gelokt door deze droom
Van geur, keek op en sprak: "Doctor honoris causa,
U met uw wijs en alziend oog
En met uw glanzend zwarte toog,
Als ook uw stemorgaan zo mooi is als uw veren
dan moet toch ieder dier u als een feniks eren!"
Meester raaf, ontroerd door zoveel eer,
Wipte van tak tot tak en boog zich wat naar voren,
Keek toen trots over zijn snavel neer
Op meester vos en om zijn stem te laten horen
Gaapte hij met zijn bek héél wijd.
Maar ja, de kaas was hij toen kwijt.
Hij hapte er nog naar, keek treurig naar beneden.
De vos pakte zijn prooi en fleemde toen tevreden:
"Denk eraan, mijn waarde heer,
Elke vleier schenkt zijn eer
Aan door 't lot verwende vrinden
Die zichzelf belangrijk vinden.
Deze wijze les, helaas,
Kost u wel dit brokje kaas!"
En kraste toen wat laat: "Mij zul je niet meer pakken!"



Change: Change: