Multilingual Folk Tale Database


Information

Unknown author - 13CAD

Retold version in Middle Dutch - 1300

Source: Esopet (nr. 30)

Country of origin: Netherlands

Based on Canis ad Agnum (Phaedrus)

Translations

There are no translations available for this story

Add a translation

Den hont ende die lammekijn

Een hont sach wilen onder geeten
I lammekijn lopen ende bleeten.
Die hont seide toten lammekine:
‘Dine bestaet niet hier te sine,
Volch diere moeder, die di vliet,
Si es metten scapen, sine es hier niet.’ -
‘Ic soeker niet,’ sprac dlam,
‘Si es dicke te miwert gram,
Die mi IX maende droech.
Ic hebbe hier bat mijn ghevoech
Van deser geet, die bi mi staet:
An hare es al mijn toeverlaet;
Jeghen mi en spaert si niet I twint,
Si voet mi als haers selfs kint.’ -
‘Nochtan,’ seit hi, ‘es si di naer,
Die di droech.’ Dlam seide: ‘hets waer,
Als in dien dat si mi wan;
Maer daer es I ander redene an:
Si vliet mi, die soude broeden
Bi naturen ende voeden,
Ende dese, die mi niet en bestaet,
Geeft mi troest, helpe ende raet,
Ende voet mi met hare spise:
Soe eest recht dat icse prise.’
Dus mach I meer goets bejaghen
An vremde liede, dan an maghen.