Multilingual Folk Tale Database


Information

Unknown author - 13CAD

Retold version in Middle Dutch - 1300

Source: Esopet (nr. 31)

Country of origin: Netherlands

Based on Canis Vetulus et Venator (Phaedrus)

Translations

There are no translations available for this story

Add a translation

I hont te sinen jaren

Het was I sterc hont ende I jonc,
Ende wel op sinen spronc,
Hi hadde ghesijn goet vrient,
Dicke ende wel ghedient.
Als hi quam te sinen jaren
Begonsti cranken ende swaren;
Hi verloes sinen loep te handen,
Ende die beten van den tanden;
Hi quam daer hi waende vaen
I hase, die hem es ontgaen.
Die sprac die here ten honde wert:
‘Dune best niet ere blasen wert.’
Die hont seide: ‘here, ic volges u,
Nochtan soudi mi sparen nu,
Ende pensen om grote doghet,
Die ic dede in miere joghet.’
Die hem wel proefde jonc, hi soude
Met rechte gheëert sijn in sine oude.