Multilingual Folk Tale Database


Information

Unknown author - 13CAD

Original version in Middle Dutch

Source: Esopet (nr. 51)

Country of origin: Netherlands

Translations

There are no translations available for this story

Add a translation

I vogelkine ende i vogelare

Het saten vogelkine vele
Op I boem; met groten spele
Ende met solace saten si daer,
Bedi si waren sonder vaer.
Doe quam daer I vogelare
Ende wert der vogelkine gheware.
Gheen voghelare hadde doghen seer
Ende si dropen emmermeer.
Hi ginc spannen sinen boghe;
Ten bomewert keerdi sijn oghe.
Dit saghen ghene vogelkine,
Ende si seiden al stillekine:
‘Gheent es die beste man,
Die noit lijf ghewan;
Hine mach van groter jammerhede
Op ons sien, hine wene mede.’
I vogel was dar, was herde vroet,
Die beide quaet wiste ende goet:
‘Lieve ghesellen,’ seghet hie,
‘Die dlijf behouden wille, hi vlie!
Ic kenne wel des mans raet:
Dat hi jaghet, dat es quaet.
Het es om u al dat hi spiet,
Hi sal u scieten, ghine vliet;
Sijn oghen, die ghi drupen siet,
Sijn hem seer, sine wenen niet.’
Eens vroets mans raet mach vele man
Wel helpen, willen siere hem houden an.