Multilingual Folk Tale Database


Information

Unknown author - 13CAD

Original version in Middle Dutch

Source: Esopet (nr. 62)

Country of origin: Netherlands

Translations

There are no translations available for this story

Add a translation

I joncfrouwe vroet van sinne

Het was I joncfrouwe vroet van sinne,
Die an niemen en droech minne:
Si hadde bedroghen meneghen man,
Si was diere vele af can.
Si quam an I jonghelinc,
Dien si vriendelike ontfinc;
Nochtan hadse hem te voren gheloghen
Menechwerf ende bedroghen.
Si toendem I scoen baraet,
Buten scone ende binnen quaet.
‘Al heeft mi,’ seegt si, ‘becocht
Menech man ende giften brocht,
Nochtan,’ seegt si, ‘min ic die
Voer al die ghene, die ic sie.’ -
‘Soe doe ic u,’ seegt hi, ‘joncfrouwe,
Nochtan en dadi mi noit trouwe,
Maer tsolaes van minen live
Doet mi, dat ic an u blive.’
Hets menech man, die wel verstaet,
Dat hi doet dulheit ende quaet,
Nochtan sone mach hijs laten niet.
Aldus es den jonghelinc ghesciet.
Die in sijn herte heeft ghescreven
Der wive sin ende haer leven,
Hi soude hem allen orlof gheven,
Wildi leeden I heilech leven.